ERŹAŃ MASTOR

Mon Erźań Mastor,
Pajstomo moda…
Araś azorom,
Jat lomanť ejsëm šeškiť,
Potiť vijem
Dï rungom langso naŕgiť,
Razediť čerem,
Seľgeniť
seľms-čamas.

Moń učan Azor.
Pek učan Purgazoń.
Son sï dï meri:
«Te Mastoroś – moń!
Pingede pinges moń
Dï kineńgak a makssa!
Mon večksa sonzë,
Monś sokasa-viďsa!»

Kećamoń ška!
Sedejem guvnï-toknï:
Mon Purgazoń keď aldo
Kovgak lijav a tujan.
Mon sodan:
Son vanstsamam,

Sokasamam,
viďsamam.
Mon sodan:
sonzë turtov
Śuronť čačtsa-kastsa!
Mon Erźań Mastor.
Mon učan erźań Azor…

1992

Keman mon Paznëń. Anśak avoľ seneń,
Kona końovsto sursonzo tandavtni.
Keman mon Paznëń. Anśak avoľ seneń,
Konaneń oznoms sërej kudot sťavtniť.

A seneń, kide bajagaso čaviť,
Kiń «verenť» oznïćatne umok korštniť.
Oznoma valtnë melem moń a javiť.
A večkan, źardo raužoso oršniť.

Moń Pazom erźań. Śuk seť pokšťatneneń,
Konat Čipazonť kis ťuremat sťavtnesť,
Jutavtnesť ozkst – purnavkšnosť repešťatnes,
Dï teńsë, sodaź, ruzoń kežtneń savtnesť.

Moń turtov Pazoś – avoľ tandavtnića.
Son prevej jalga dï sval martom jaki,
Son avoľ Azor, a kežeń pandïća;
Mon avoľ ure, mon sonenzë – ťaka.

Son pačk moń potso, kećan eli riznan.
Son tri moń ojmem, kastï sedej vijem.
Nei, koda eś asatïkstnëń izńan,
Salavań tolso koda palan-pijan.

Moń Pazoń kudom – ton, Erźań Mastorom!
Oznan pakśaso, viŕsë, čejbuloso.
Moń ozksom – sedejbenčstë prïća morot,
Konatneń kočkan eŕva kiuloso!

…Keman mon Paznëń. Anśak avoľ seneń,
Kona końovsto sursonzo tandavtni…

1989

Moneń tejemaľ sede prevejnestë,
Moneń snartomaľ sede jožovnestë,
Moneń eŕavoľ eś sedejeń vanstoź,
Paŕak, sede šožda uleveľ kanstoś?

Araś, a moń pingeń isťamo luvoś!
Mezeks valdonť langa pongavtnems suvoś?
Apak kavtoldo tolonteń čopavtiń
Dï śatkoń pultt meľgam pakśavanť sťavtniń.

Kuš vejke śatko toń ojmes tokazo!
Kuš vejke śatko sedejezëť prazo!
Arsemań varmaś zïjk! – meri veľkssënzë –
Sïremťsï śatkoś ojmeť se peľkskenzë,
Konaś eź ruzïja, eź kulovtovo sems, –
Son erźań nardes lepšťamonť pačka kemś!

1989