TUNDOŃ SAMO

Purdtnevśt, tapavśt pakśań kitne-jantnë:
Sïredś teleś, dï morgijaśt santnë.
Čokšnët-valsket pŕańt jala a maksï.
Čin kunškat čaŕkodi: tundoś vakssom!

Koda staka javoms od poradot,
Źardo uvnoś davoloń moramoś!
Lavšomgadś dï engamś ine vijeś,
Pingeś, meŕat, jutaś, teke čijeź.

Mejelce arsemat teleś arsi,
Mejelce ledstnemat melstë targsi.
Činzë čop avardit ejźuronzo –
Tundoś veldest raštï gaj moronzo.

1988

Se tundoś ulneś velt taŕksëv, jakšamo.
Varmaś uvnoś uśktnesë, meŕat, lajšeś.
Pizeme bajgtnen bažaś kerkss kerksamo
Dï, kežďaź, vaľmatnes komorso kajseś.

Tardića ojmet sestë kavto vastovśt
Dï, lemben vešneź, vejke-vejkes nežďaśt.
Arasel vij, tolbanďaś eź kirvaztevť –
Sïn ojme koštsost vejke-vejken ežďaśt.

1986

Umok sodan: ton lija avań mirde.
Toń meštsë monen – anśak jalgań sedej.
Mongak a bažan toń eś vaksso kirdems,
Seks anśak jalgaks śuvordïja kedet.

Ton, koda jalga, sakšnït moń varštamo,
Mon, koda jalga, vastïtin-iltitin.
Mezeks monen sëpeś tago korštamo?
Mon ejstënzë mik sedejga nilgedin.

Vele ušoso, kalmazïrent vaksso,
Koso erźań pokšťatne sasto udït,
Javomsto apak talno ked tet maksïn
Dï čijeź noškstïn, teke ejsëm kundïlt.

Min martot jalgat, anśak paro jalgat.
Avoľ večkićat – kudoń-čin teićat!
…Gremaćka lejs moń selmekertnen alga
Kapšaź orgodśt kavto salov čiićat.

Umok sodan: ton lija avań mirde,
Mon seks a bažan toń eś vaksso kirdems…

1993