KEPE SEDEJ (Moroń komoro)

Tonet, R–j

Źaro čit dï vet
Śkamom eśkeľan.
Źaro śokśt, telet
Tondet śumordan.
Kosat eno ton,
Kosat eno ton,
Kosat eno ton,
Kide arśan mon?
Perkam pek lamo
Lomantne evtit.
Anśak večkemam
Pŕanzo a nevti.
Kosat eno ton,
Kide arśan mon?
Pingen kiulos
Vana pačkodin.
Riznëź-meľavtoź
Kedem vačkodin:
Kosat eno ton,
Kosat eno ton,
Kosat eno ton,
Kide arśan mon?

1989

«Iľa! Iľa!» – vizdeź kortaśt turvatne.
«Palsek! Palsek!» – kećaź toškaś sedejeś…
Karado-karšoń nete arsematnen
Koda šožda veluv molićaks tejems!
Vana turvatne toškazevśt: «Ojminem!»
Sedejeś kećamodońt, maŕavś, solaś…
Kapšaź pultïze škaś Čokšnën teštinent –
Veluv molemaś apak faťa kolavś.
«Palsek! Palsek!» – eńalgadśt nej turvatne.
«Iľa tuje!» – pižneś, avardś sedejeś.
Kodat vejket nej arsematne, valtnë!
Koda stakat veluv molićaks tejems!

1988

Ulevliťa, dugaj, ton roź olgoks,
Pedlej tikšeks rungozot peďavlin.
Kasovliťa sërej piže kaleks,
Komoľavkaks perkat tapardavlin.

Ulevliťa, dugaj, keven pandoks,
Tusto nupońks meštevat lisevlin.
Čačovlit, večkemam, virbulïneks,
Žojni lejeks pačkat mon čudevlin.

Ulevliťa, dugaj, ľomźor kuroks,
Mon ćokovoks lopat pots sovavlin.
Ulevliťa ven menelsë kovoks,
Mon teštineks vakssot kirvazevlin.

Pazoś merś čačoms tenek lomaneks:
Tonet – ćoraks, monen – erźań avaks.
Vejke kelsë martot kortatano
Dï… vejke-vejken a čaŕkodťano.

1991

Źarokśt teŕavtnin ućaskańt kundamo,
Źarokśt teŕavtnin eŕamom laďamo!
Mazïj cećaso tundoś ejsën manil.
Meks śokseś sëpej čevgelsë kavani?..

Źardo tonet, večkemnem, čitne stakaľt
Dï rizksëv vetne pevteme kuvakaľt,
Venstija, teke vaićanen, kedem,
Sedejem pilgalot putïja sëdeks, –

Dï ton jutït. Odov velmeś varštavksot:
Čadïś čudevś, potaśt staka meľavksot.
Londadś se sëdeś: pek uvtićaľ stalmoś!
Son lamo sëredkst lej potmaksos kalmaś.

Źarokśt teŕavtnin ućaskańt kundamo,
Źarokśt teŕavtnin eŕamom laďamo!
Mazïj cećaso tundoś ejsën manil.
Meks śokseś sëpej čevgelsë kavani?..

1989

Kuvať anokstïn: pškaďan vana isťa,
Kevkśtsa: jovtïk, kov teik ulkoń śormam?
Monen maŕavś: kundasa sonzë pistes,
Son – lovne langso numolkajne śormav!

Arsin merems: «Veľavtïk śormam mekev!
Mezeks son tet? Toń kit tago valańa…»
Arsin maŕams: «Moń ormamenksëm teke…
Lovnan sonzë, źardo ojmem kalańa…»

Kodamo rizks! Źaro sťakoń kememat!
«Pultyja» valoś pštikssë ejsëm kalgaś.
Nejgak čenti se sëredksëv ledstnemaś:
Sulika langs kepe sedejem čalgavś…

1989