PŔADOVŚ KIZËŚ – MOŃ VEČKEVIKS ŠKAM…

Pŕadovś kizëś – moń večkeviks škam,
Vasolo ki langov narmuńt purnï.
Por pandynes tujemstë lotkaś –
Maŕasak, kodańa vireś uvnï?

Sïn kizënt livteme vir čires,
Se tarkanten, koso kolmo kilejt
Vejke jursto kasït, prok sazort,
Letke latksońt sornït kalen ilejt.

Kośke śolt potmaksoś ožoldï,
Velkssëm tumoś sëŕanzo peverdi.
Čova rungo najan piźolksoś
Ćućovsonzo kaštansto jaksterdi.

Toški kizëś tenst nusmańa valt,
Kenkš čiresë paćaso avoli.
Pokš kilejeś peńaćaź kortï –
Teke moń ojmestë valtnë molit:

Ezin kenert mazïj škam nejeme,
Ezin kenert kolneme-elneme,
Ezin kenert moramo-kišteme,
Ezin kenert večkemam kazeme –
Vant, śokseś eŕamozom el sï…

1984

Vaj, meks ton ezit čaŕkode
Čevte valso monen pškadems?
Meks tonet tuń eź čaŕkodev
Tardi ojment mejsë vadems?

Eli valt mazïjt a sodat?
Eli jovtamost synst vizďat?
Meks moń marto ton a kortat,
Mon žo kaštan korot kirďan?

Mert ten isťa, vitik melem:
Ton moń večkemam, śatkinem.
Sodan, ersi čevteks kelet,
Mert ten: varminem, teštinem.

Mert ten: ojmem, sedejbelksëm,
Moń meľavksom dï keńarksom,
Ton, prok čiś, ežďat moń ejsë,
Eŕamoso valdo jonksom!..

Buti isťa ten merevlit,
Pekstaź sedejet panžovlik, –
Ton, paŕak, poet ulevlit
Dï moń ojmem čaŕkodevlik!

Tejterpingeś teke ćokov morï,
Kunška poraś kukineks kukordï.
Ki jovtasï: kodamo narmuneks
Sïrečiś eŕamosońt śumordï?

Mon kenkšem dï vaľmamgak pekstavlin –
Iľa sova, sïrkaj, a eŕavat!
Kadïk ćokovt morït, riznït kukot–
Anśak avoľ krenčt dï avoľ kavalt!

…A pekstnevit vaľmatne dï kenkštne:
Ijetne rungovańt kit-jant kerit.
Tejterpingeś sonzë tuń a mari –
Avaksčinten sïrečiś seeri…

1985

Śoksen menelsënt apokš tešte citni.
Son śkamonzo dï, ulema, vasolo:
Lembesënzë pinges kingak eź ežde,
Valdozojak viška štatolnëks palï.
Seks, seken vant, a vesenen nejavi.

Mon śadot tešte jutkso – seh viškineś.
Lembem a pačkodi – vasolan ejstët,
Dï valdomgak a lijatnede lamo –
Umok kekševś sede vijev valdoso.
…Reďavlimikak ton sede ikele!

1985

Vastomaś ulneś lomań pingstë:
«Źardo? Kuvaťs?» – isťakoń valt.
Mik selmtne pelśt vannomo vidstë:
Tuit kortamot – keri salt.

Javomaśkak lisś lomań pingstë:
Tago jovtazelt čavo valt.
Rizksëś lepšťaś sedejtnen pinkssë,
Salavań varštavkstnë – prok nalt.

Tujemstë venstija tet kedem:
Kojtne-kirdatne a kolams!
Toń psi komorso kelmeź kedem
Teke ej pokolne solaś.

Večkemam! Tejterpingen morom!
Nej, źardo ućaskam keždi,
Maŕan: a kedem psi komorsot –
Tardića sedejem ežni!

1987