KEZËREŃ POBASKINE

Eŕasť-ajšť aťat babat kavonest. Uľnesť sïnst ve tejterest dï ve ćorast. Aťaś dï babaś sïreteľť; tejteŕś miŕdeneń maksmoškaľ; ćoraś saldatks tujmeškaľ. Uľneś sïnst videź ve peľuma śurost.

Saś nujme lango. Aťaś meri: „Mon nujme a moľan, — sïrejan, teľńa kulan, śurot teń eŕavmo a karmiť”. Babaś-kak meri: „Mon-gak a moľan, — mon-gak sïrejan — teľńa kulan”. Tejteŕś meri: „Mon-gak a moľan nujme, teľńa tujan miŕdeneń”. Ćoraś meri: „Mon-gak a moľan, — mon teľńa saldatoks tujan”. Konast-kak eź moľť nujme — kadovś śurost lov alov.

Saś tele, — aťaś eź kulo, babaś-kak eź kulo. Tejteŕś miŕdeneń eź tuk, ćoraś-kak saldatoks eź tuk. Vese kadovsť kudos. Jarcams tenst a mezde, śurost apak nujť lov alov kadovś. Aštesť-aštesť vačo, sajsť kojmeť, tarvast dï tusť pakśav nujme. Nardasť, nardasť lovsť esnë — keľmesť vese tosko.

Makar Jevsevev. Erźań jovkst // Purnïńze M.Je. Jevsevev — Moskva: SSSR-eń Narotnëń ćentraľnoj izdateľstvaś, 1928