KEZËREN POBASKINE

Eŕaśt-ajšť aťat babat kavonest. Ulneśt synst ve tejterest dï ve ćorast. Aťaś dï babaś sïretelt; tejterś mirdenen maksmoškaľ; ćoraś saldatks tujmeškaľ. Ulneś synst videź ve peľuma śurost.

Saś nujme lango. Aťaś meri: „Mon nujme a moľan, — sïrejan, telńa kulan, śurot ten eŕavmo a karmit”. Babaś-kak meri: „Mon-gak a moľan, — mon-gak sïrejan — telńa kulan”. Tejterś meri: „Mon-gak a moľan nujme, telńa tujan mirdenen”. Ćoraś meri: „Mon-gak a moľan, — mon telńa saldatoks tujan”. Konast-kak eź moľt nujme — kadovś śurost lov alov.

Saś tele, — aťaś eź kulo, babaś-kak eź kulo. Tejterś mirdenen eź tuk, ćoraś-kak saldatoks eź tuk. Vese kadovśt kudos. Jarcams tenst a mezde, śurost apak nujt lov alov kadovś. Ašteśt-ašteśt vačo, sajśt kojmet, tarvast dï tuśt pakśav nujme. Nardaśt, nardaśt lovśt esnë — kelmeśt vese tosko.

Makar Evsevjev. Erźań jovkst // Purnïnze M.E. Evsevjev — Moskva: SSSR-en Narotnën centraľnoj izdatelstvaś, 1928