NAĎKINDË LAJŠEMA

Mitrej, piže duginem,
Mitrej, mazï duginem!
Oh, raužo Kulomaś
Mastorońt langa jakaś.
Panžoź orta son vešneś,
Panžoź kenkške son mučkaś.
Toń ortynes, duginem,
Apak učo son vačkodś,
Toń kenkšezët, jalginem,
Jondolt-puŕginet zërkadśt.
Vasov-vasov tujekšnit,
Ineveden tombalev,
Tostojak son muinzet,
Tostojak son redinzet.
Vit kedsënzë Kulomańt
Kulomań torozo,
Kerš kedsënzë Kulomańt
Kulomań kečezë.
Vasńa kerinze son pilge sanot –
Pilge vijde maštïnzet,
Mejle kerinze son ked sanot –
Ked vijnede maštïnzet,
Čopolgavtïnze prevet –
Valdo ojmet saize.
Oh, Mitrejkaj, duginem!
Užo varštan mon sërgat –
Ezembŕazot śukońan,
Užo varštan kuvalmat –
Pilge pezët śukońan.
Menel tešttne – toń selmet –
Końavśt, nej a panžovit,
Parsej suret – toń čeret –
Surkskeks nej a menčevit.
Vide piče toń sëret
Čuvtoń sumansë oršaź,
Šožda pilget, duginem,
Čuvtoń kemnesë karseź.
Oh, duginem-jalginem,
Valdo preven maksyjnem!
Avoľ moro tet rangstïn –
Laži vajgel mon targin.
Iľa tandadt vajgeldem,
Iľa sersťav laštkedem.
Rungot perka mon jutan,
Ojmet marto mon kortńan.
Vaj, eŕamstot-aštemstët
Lamo staka ton kandït,
Pingen kiva molemstët,
Jalgaj, pek ton sizekšnït.
Užo, dugaj, ledsťasa
«Mastoravań» tejemańt,
Užo, dugaj, pačťasa
«Mastoravań» čačomańt.
Purnavkšnïnek erźatne
Raśken tevde kortamo,
Vastovkšnïnek erźatne
Vejsën prevsë arseme.
Se promkssońt-vastomasońt
Min kočkidiź toń Pŕavtoks,
Vejsën prevsë, ve melsë
Aravtïdiź Vetićaks.
Užo kevkśtsa, duginem,
Esen pŕam, eś sedejem,
Oh, kivedsa, jalginem,
Rizksës čopavteź ojmem:
Meks toń lavtovs, duginem,
Praś-śavorś te pokš kanstoś?
Meks toń kirgas, jalginem,
Povodevś lišmen aškoś?
Vejenst ulneśt pek jožovt,
Bažaśt ve jondo vannoms,
Eś pŕań vanstomaś ulneś
Sïnest vasence teveks.
Lijat ulneśt pek lavšot,
Sïn vetićaks eźt maštovt.
Kolmonst ulneśt pelićat,
Nilenst – «sëredśt», «a šumbraľt».
Ton ulnit sehte prevej,
Ton ulnit sehte vijev,
Ton ulnit apelića,
Ton ulnit sehte šumbraś!
Vaj, kov tejsa mon rizksëm,
Kozoń kekšsa meľavksom?
Jortovlija pokš pakśas, –
Peľan, modaś kolsťavi,
Norovavaś ordadï,
Lotki śuroń čačtomo.
Vaľavlija vir kunškas,
Viŕavaś kežijavtï –
Peľan, virenek kośkit,
Mastoravaś štapśkadï.
Valdo veds kajavlija,
Kadïk vai oťmanten, –
Peľan, vedeś kolsťavi,
Veďavaś pokordavi.
Vaj, čudeź, selvedt, čudede
Sijań povneks čamavam,
Čudede, selvedt, čudede
Ašo ksnavneks meštevam.
Oh, čudede, selvedt, čudede
Valdo lejneks rungovam,
Promodo, selvedt, promodo
Sijań erkeks elezëm.
Se erkenten, duginem,
Mon meľavksom vajavtsa,
Selved pots sëpej rizksënt,
Mon, dugaj, lepijavtsa.
Prevsputïćam, jalginem!
Sïrnen pokoľt – toń prevet,
Tirin avań – sedejet,
Pazoń ojme – toń ojmet!
Erźań Pŕavtoks ulemstët,
Valdoń kandïks molemstët
Lamo naŕgamot pečtit,
Lamo aparot kirdit.
Dušman lomańt, jat lomańt
Paro lemet selgeneśt,
Idemevsen vardotne
Erva mejsë tandavtneśt.
Sïn sezniź psi sedejet,
Vers razediź toń maksot,
Ven udomat sïn saiź,
Čin ojmamot sïn nelgiź.
Ťušťań kiva tujemstët,
Pazoń Mastors livtemstët
Maksan tet karmavtoma,
Jovtan tet eńaldoma:
Tonačiv pačkodemstë,
Pazońt ikelev sťamsto
Jovtnit raśken rizksënek,
Panžit pokš meľavksonok.
Kadïk Pazonok varštï,
Kadïk Pazonok lezdï
Erźaks pŕanok maŕamo,
Erźań kojsë eŕamo.
Ineškipazońt vaksso
Ton uľat vit ked jono,
Ineškipaz ikele
A viźks uli tet aštems.
Tonačiv pačkodemstë
Pokšťań pokšt toń vasttadïź,
Esest jutks sïn sajťadïź –
Ine sedejet kisë,
Erźań bažamot kisë.

D.T. Naďkinën valdo lemenzë ledstnemga

Raužo kuľaś, prok puŕgine, zërkstaś –
Tirin Mastorgam sëpej kačam sradś:
Erźań Purgazońt pingen kizë pekstavś!
Jattnë kećazevśt: «Okojniki, vradś!»

Erźasojak vastnevit śolmov lomańt!
Kučni ejsëst sonś Ineškipazoś
Sťavtoms raśkent, konata ašti komaź,
Kona jomamos tago-meks azoź.

Isťat lomantne palït, teke štatolt.
Sïn eždit sedejt dï valdomtït kint.
A kuvať eŕaź, vidit apak kavtoldt
Oľačin vidmet, śulmit Modańt-Čint.

Jatoń lomantne – Idemevsen vijtne
Potit synst verest, tapit-sëvit sval…
Kećak, raśkem! Čopoda prevet vitems
Komsece pingeś putś Oznomapal!

1992

Jutan peleven sëtme kurinkavam,
Moľan lej čirev, kuźan pando pŕas
Dï Pazońt marto kortńan sedejškava,
Maksozo vij lavšomoź ojmem tŕams.

Tirin velem eś kelenzë jomavtï,
Mejelce erźat potït tonačiv,
Jat lomańt jurtozonok kudot sťavtït,
Iznize «zdraśteś» erźań «šumbračint».

Kijak a čaŕkodi moń sedejrizksënt;
Eka meľavksoś: ruzyi veleś!
…Vejkine lišment stuvtïź terťams pikssë –
Son, prok sulej, sťaś čavo pakśańt pes.

1992