STEPAN EŔŹA MARTO KORTNEMA

Vide, prok nal, venstevś kalmonteń janoś.
Nusmańa sëťmes vajaś kalmazïreś.
Kŕosttnë dï tešttne langozonok vannïť.
Purgondasť čuvttnë: tundoś ojmest sïremtś.
Te janonť pesë sťaś karšonok Eŕźa:
Kiŕgazo štapo, sizeź kedtne novoľsť.
Maŕavi, anśak meze-buti kerseś,
Pejeleś praś: staka arsemat povodsť.
Maŕavi, vannï son meľavksov seľmsë
Dï baži kevkstems: «Erźat, kosotado?
Meks tïń nejgak, teke čavidiź keľmsë,
Modanť jožova lemenk acatado?
Meks kaštan koronk sintrink, mastors uvtink?
Meks «erźa» lemdenť vizdeź potatado?
Eŕamoń vijenk varma meľga suvtnink,
Eś keďsë tiriń kelenk kalmatado?..»
Valtnë peveriť, korśańat, teke sal,
Sïń rizksëń stavksso moń ojmem peľniť-stïť.
Meze nej merems? Mančems, kodańa sval:
«Erźatne, pokšťaj, erźaks ejdest kastïť!?»
– Ine pokšťaj! Videť sëpej koŕamot!
Lavšomsť erźatne, eś obućast miiź.
Sïń lamo śadot ijes ezť keŕavo –
Izńavsť, eľ jomiť peleśado ijes.
Sëredi ojmem, poti sedejrizksëś:
Erźat, erźat! Nať, eŕamonok pŕadovś?
Surso lovnoviť (teveś veľavtś viźksës),
Źaro erźat mastoronť langs nej kadovsť!
Ledstńan, arśan, bažan sï škanť nejeme:
Jomiť erźatne, vaiť, čovoŕaviť.
Mastoravanť kizë umoń, pevteme –
Moli, lajši, anśak kineń maŕavi?!
Źardo tečinť kezëreń škaks lemďasïź,
Dï buti alkuks sï erźatneń pest, –
Kadïk «ejdeť» ijetneń pačk pačťasïź
Sï škań erijneń erźatneń lemest!

1988

Eŕamoś, meriť, lej, domka dï vijev.
Sonzë vejke čirenteń, keľa, čačiť –
Ujeź tuiť lejenť troks tona pelev.
Vedenť jutaź, karšo čirenteń kulïť.
Čudevkssënzë – veľavkst, sërej veďbramot.
Son pingeń perť salï – uski meľganzo.
Eź sato vijeť, vant: tuiť potmaksov –
Čiś toso araś, vedeśkak rudazov.
Od škasto tuń eziń pele te lejdenť:
Arsemam vańksëľť, teke manej meneľ,
Ojmem valdoľ, prok tundoń valskeń sťamo.
Mezde pelems? Mon izńasa šoždasto!
Dï anśak nej maŕan: ujemaś staka.
Lejeś uski alov dï ešksi kevtnes,
Tapardï ojmenť jožov veďveľavksso
Dï vadi sonzë piže čekaŕ ilsë.
Eŕamoń kanstoś jala stakalgadï,
Koliť jožom dï ikeleń arsemam.
Dï meľtnejak meks-buti prok čopolgadsť:
Vanstan eś pŕanť, vešńan idemań tuvtalt.
Lijasto natoj keďsëjak avoldan:
Mezeks pikśan? Mezeks vijtneń jomavtńan?
Mezeks isťa bažan verev ujeme?
Tona čiresë vejke peś – kuloma.
Lavšomtsa rungonť, ašo kedem sravtsïń –
Kadïk nursi dï kandï ejsëń vedeś…
Mejle sïrgoźan: meze isťa tejan?
Lediť meľzëm od škań mazïj arsemam
Dï vizdelgadan monś eseń ikele:
Verev! Anśak verev eŕavi ujems!
Iľa suťamo, ojme, iľa size!
Ton valdot dï vańksčiť iľak jomavto,
Seľmeń śavadomas dï kežs iľak vajavto!