MEJEĽĆE VASTOMA

Čijś virenť čireva avine –
Ojmeś potmozonzo eź keľge.
Čavsť pŕasonť sijań bajagineť
Dï meľtne seznevsť tapaź sëľgeks:
– Kirdeviń! Vaj, nať, uš a nesa!
– Prevteme! Arseka, kov čijat?
– Kozoń lotki? Kosto vešnesa?!
– Tago kevksťan: meze ton tejat?
– Vaj, monś a sodan, meze tejan!
Vizďan lomande, eseń pŕado.
No sontemenzë a eŕamo eŕan –
Iľado śaldo moń, iľado!
…Kapši večkemaś vireń janga,
Veti ikelev, meŕat, terdi.
Dï kavtoldomań meľtneń ajgi:
– Araś, a pejdi son, a pejdi!
…Ćokovoks veškemaś gajgstakšnoś,
Kelej lavtovs prasť šožda kedtne.
Vireś, prok paćaso, veľťakšnoś
Mejeľće vastomań seľvedtneń.

1984

«Kińgak a večkat. Ojmeť keľme…»
Neť valtnëń karšo rakiń mon.
Pokordaź ejdeń prok, toń seľmeť
Nusmańa suvs vajasť vakssom.

Kińgak a večkan… Ojmem keľmeś…
Ki sede pokšt majsemat pečtś:
Kiń sedejs večkemaś eź veľme?
Eli kije pajstomo večkś?..

1986

Sravtsïń čerem, śokseń lopań ťussot,
Seľmečiŕkem raužoso vaďsïń,
Jaksteŕgavtsïń turvam – čevgeľ pusmot.
Meľsaparom kenkš udalov kadsïń.

Sehte mazïj pokajem oršasa
Dï jutan ikeľgat – čińazava.
Mon varštavksso sedejeť ojmavtsa.
Vanta, źaro meľ toneť mon javan!

Keľme valso, veďsë prok, a valtan,
Kutmordatan, majsemat a kandan.
Ojmeń lembem teči toneť altan –
Kije sodï, meze uli vandï?!

Vejke čokšnës, kadïk vejke čokšnës
Mon meľavksot panžomas pekstasïń
Dï, ojmestëm čevte valoń kočkseź,
Toń sedejeť rizkstnëde vanstasa!..