KARMAVTOMA

Kulan – iľado puto kalmom langs
A tešte, a kŕost, a staka kev.
Ozavtodo tozoń ašo kilej –
Valgi sonzë langs narmuń – ojmem.

Valgi sasto dï morom poladsï –
Vajgeleś nusmańa dï sëtme.
A riznïćańt riznëme karmavtsï,
Meľavtïćańt vitsï melenzë.

Buti žo a kemevi koj-kinen,
Nať, isťamo tevť alkuks erit?
Kadïk arsit isťat jutïćatne:
Te kilejent lopanzo toškit…

1984

Pškaďan senen, kije večksamam,
Kije ciďardï staka korom,
Murnemstëjak son čaŕkoďsamam,
Kuš valom ersit, teke torot.

A śopsa, jalgaj: pingen kisëm
Lamoń śovnïn, paŕak, pokordïn.
Maŕavś monen: a sťakoń kisë
Mon picin tolso, pštistë kortïn.

Mon bažin syrgoztems erźatnen,
Eždems sansonok kelmeź verent,
Valdomgavtoms čopoda pŕatnen,
Velmevtems ine pokšťań sërent.

Pškaďan senen, ki a večksamam,
Kije moń langs selme śavadstï,
Maksost pejel – nejke pečksamam.
Isťatnë selgsë ojmet madstit.

Sodak, avečkićam, sodak:
Eś pokšťań mikšnemaś pandovi –
Eź joma lemeś Gerostrat,
Anśak sval beŕanev kundavi.

1993

Źardo a karman mon uleme,
Lija erźava sti tarkazom.
Son erźań pokajem oršasï,
Štatolońt makssï tenzë Pazoś.

Ineškipaz, Vere Čipaz!
Oznan Tonet se avańt kisë:
Źardo a karman mon uleme,
Kazik sonzë moń ojmen psisë.

Kadïk son mari ine sëredks
Pištića erźań raśkent kisë.
Keman: son uli prevej, mazïj.
Ulezë sede šožda kizë…

1993