LOVŃAŚKE

Eŕaśt-ajšśt aťat babat kavonest. Araśt synst a ejkakšost, a kakšost. Erit kavonest i meľavtït — ki sïredeź karmi esnëst simdeme-andomo.

Saś tele. Praś lov. Vese ejkakšt liśt ulćav i karmaśt lovoń lomanen tejneme. Babaś meri: „Aďa, aďa, ulćav, koť lovoń ejkakš tejďanok!”

Liśt kavonest ulćav i karmaśt lovoń ejkakšoń tejme. Tejśt tenzë rungo, ket, pilk. Pŕasten tejśt kavto vaŕat selmeks, tejśt sudo, pilet. Karmaśt kurgoń tejme. Anśak tejśt troks kiks, ejkakšoś panžinze selmenzë i karmaś aťatnenen babatnenen śukuńakšnomo i kecënzë, pilksënzë čaravtomo. Babaś raduvaś. Saize lovoń ejkakšońt beŕumazonzo i čijeź martonzo kudov.

Erit kolmonest. Aťasten, babasten okazija ejkakšoś. Lem ejkakšosten pućt Lovńaśke. Telen perk Lovńaśke kajś pokš tejterks. Ašo, mazï. Śak marto peedi, šuti. Anśak velt uš lovtańa, — ver panks prok araś ejsënzë.

Karmaś teleś jutamo. Štatoćt pando pŕat. Lembe mastorsto murdaśt piśmart i karmaśt moramo. Anśak Lovńaśke tago mejś karmaś tajmaskadmo. Lotkaś pejedmede-šuťamodo. Manej tarkaso a-jašti, jala ekše tarkas kekši.

Solaś ostatka lovś. Lugat pižilgaćt. Lovńaśken jalganzo karmaśt ulćas kužoń tejneme, tundoń moroń moramo. Saśt sïn Lovńaśken-gak terdeme. Lovńaśke a lisikskel ulćav, a babazo meri: „Aźo, Lovńaśke, nalksek jalga jutkso, paŕak sede veśolgadat”.

Lovńaśke liś ulćav Vačtaś čiś langozonzo i solaś. Kadovśt tago aťat-babat ejkakštomo.

Makar Evsevjev. Erźań jovkst // Purnïnze M.E. Evsevjev — Moskva: SSSR-en Narotnën centraľnoj izdatelstvaś, 1928