LOVŃAŚKE

Eŕasť-ajšsť aťat babat kavonest. Arasť sïnst a ejkakšost, a kakšost. Eriť kavonest i meľavtïť — ki sïredeź karmi esnëst simdeme-andomo.

Saś tele. Praś lov. Vese ejkakšt lisť uľćav i karmasť lovoń lomaneń tejneme. Babaś meri: „Aďa, aďa, uľćav, koť lovoń ejkakš tejďanok!”

Lisť kavonest uľćav i karmasť lovoń ejkakšoń tejme. Tejsť tenzë rungo, keť, piľk. Pŕasteń tejsť kavto vaŕat seľmeks, tejsť sudo, pileť. Karmasť kurgoń tejme. Anśak tejsť troks kiks, ejkakšoś panžińze seľmenzë i karmaś aťaťneneń babatneneń śukuńakšnomo i kecënzë, piľksënzë čaravtomo. Babaś raduvaś. Saize lovoń ejkakšonť beŕumazonzo i čijeź martonzo kudov.

Eriť kolmonest. Aťasteń, babasteń okazija ejkakšoś. Lem ejkakšosteń pucť Lovńaśke. Teleń peŕk Lovńaśke kajś pokš tejteŕks. Ašo, mazï. Śak marto pejedi, šuti. Anśak veľť uš lovtańa, — veŕ panks prok araś ejsënzë.

Karmaś teleś jutamo. Štatoćť pando pŕat. Lembe mastorsto murdasť piśmart i karmasť moramo. Anśak Lovńaśke tago mejś karmaś tajmaskadmo. Lotkaś pejeďmede-šuťamodo. Manej tarkaso a-jašti, jala ekše tarkas kekši.

Solaś ostatka lovś. Lugat pižilgacť. Lovńaśkeń jalganzo karmasť uľćas kužoń tejneme, tundoń moroń moramo. Sasť sïń Lovńaśkeń-gak teŕdeme. Lovńaśke a lisikskeľ uľćav, a babazo meri: „Aźo, Lovńaśke, nalksek jalga jutkso, paŕak sede veśolgadat”.

Lovńaśke liś uľćav Vačtaś čiś langozonzo i solaś. Kadovsť tago aťat-babat ejkakštomo.

Makar Jevsevev. Erźań jovkst // Purnïńze M.Je. Jevsevev — Moskva: SSSR-eń Narotnëń ćentraľnoj izdateľstvaś, 1928